معرفی اساتید مکتب اصفهان - قسمت پنجم

در ایام قدیم نسلی از ساز سازان سنتی در ایران به وجود آمدند که در کارشان مهارت زیادی پیدا کردند و به مرحله استادی رسیدند. در همین زمان در خانواده ای هنرمند در جلفای اصفهان ، کودکی پا به عرصه وجود می گذارد که نام یحیی برایش انتخاب می کنند و بعدها شهرت زاید الوصفی کسب کرده به گونه ای که هر کس تاری داشته باشد ، حتی در دورترین روستاها آن را منسوب به یحیی می داند و افتخار می کند ، گویی تار با نام یحیی عجین شده و از هم جدا شدنی نیستند. او به علت نبوغ ذاتی ای که داشته به زیبایی کار استادان دیگر هم توجه خاصی پیدا می کند و شیفته کار استاد فرج الله ، استاد یگانه و بی نظیر می شود پا را از دایره کار پدر و عمویش فراتر می گذارد و اندازه و الگوی استاد فرج الله را اختیار می کندو با کمی تصرف توانسته به ساز تار ، زیبایی خاص و قابل توجهی بدهد و صدادهی آن را به اعلا درجه برساند که تا کنون هیچ سازنده ای نتوانسته به آن مقام برسد ...

دشتی از زیباترین متعلقات آواز شور به حساب می آید که آن را آواز چوپانی نیز نامیده اند. این آواز با اینکه غم انگیز و دردناک است اما در عین حال بسیار لطیف و ظریف می باشد. غم و حزنی که در آواز دشتی وجود دارد می تواند ناشی از فراق یار ، رنج و سختی زمانه یا حتی از عشق به میهن و وطن پرستی و ... باشد. در خواندن این آواز احساس نقش مهمی را ایفا می کند و باید ادای شعر و تحریر ها از دل و جان آدمی برخیزد تا لاجرم بر دل نشیند.

 آواز دشتی با صدای : استاد حسین طاهرزاده و ساز استاد نور علی برومند 

آواز دشتی به طور کلی دارای دو منطقه اصلی درآمد و اوج می باشد که متغیر بودن نت شاهد در دشتی از ویژگی های مهم این آواز تلقی می گردد. تنوع تحریر در آواز دشتی بسیار زیاد است به طوری که بسیاری از تکنیک ها و مهارت های آوازی در اجرای گوشه ها مورد استفاده قرار می گیرند. هر چند که آواز دشتی امروزه در بین مردم گیلان رواج یافته و گوشه هایی مانند دیلمان و گیلکی متعلق به شمال ایران است ، اما اصل آواز دشتی متعلق به منطقه دشتی و ناحیه دشتستانی در جنوب کشور است و نغمه دردهای زمانه و روزگار پر از مشقت و سختی عشایر و چوپانان و مردمان کوهپایه نشین زاگرس است :

بعد از مدت ها توانستم نی نوازی های نایب اسدالله ( بزرگترین استاد نی ) را که مربوط به قرن ۱۲ هجری شمسی است ، پیدا کنم تا در اختیار شما و علاقمندان به نی قرار دهم. این تک نوازی ها همراه با آواز آقا حسین تعزیه خوان می باشد که من فقط نی نوازی های نایب را انتخاب و برای دانلود قرار دادم. ارزش این آثار بیشتر از لحاظ قدمت و اصالت آن است. در این آهنگ ها شما می توانید احاطه کامل بر ردیف سازی و آوازی ، مهارت بسیار در جواب آواز ، نفس مرتب ، صدا دهی عالی ویژه نی نوازی موسیقی ردیف و همخوانی با صدای سایر سازهای ایرانی را شنیده و درک کنید. این قطعات را حتما گوش کنید :

 تکنوازی نی نایب اسدالله - آواز بیات اصفهان ، راک و بیات ترک - قرن ۱۲ هجری شمسی

*****

معرفی اساتید مکتب اصفهان - قسمت چهارم

استاد حسین یاوری

یکی از شاگردان ( با واسطه ) نایب اسدالله ، استاد حسین یاوری بود.نام «نى» با نام استاد حسن كسايى گره خورده است و به اين لحاظ در فضاى عمومى موسيقى ايرانى كمتر كسى به شيوه هاى ديگر نواختن نى، متفاوت از شيوه استاد كسايى ، توجه مى كند. يكى از اين «شيوه هاى ديگر» شيوه زنده ياد حسين ياورى بود ...

در سال های گذشته و در سال هایی که رسانه به اصطلاح ملی ، اهمیت بیشتری به فرهنگ اصیل ایرانی می داد ، بسیاری از شما دوستان لحظه های افطار ، در ماه رمضان را با آواز زیبا و ملکوتی مثنوی افشاری با صدای محمدرضا شجریان ، همراه می شدید. هر چند که این آواز چندین سال است که به دلایل نامعلوم ! دیگر پخش نمی شود ولی همچنان یکی از مشهورترین و ماندگارترین اجراهای مثنوی افشاری ( مثنوی پیچ ) ، همین اجرا با اشعار مولانا می باشد.

من فکر کنم این آواز در سال ۱۳۵۹ به همراه مناجات "ربنا" اجرا و پخش شده است. آواز مثنوی افشاری آقای شجریان زیباست و به خاطر وسعت صدای شجریان خوب اجرا شده است و مطابق با مکتب تهران است و ...