شمال خراسان شامل شهرهاى بجنورد، اسفراين، درگز، قوچان و شيروان است. بخش عمدهاى از ساکنين اين نواحى را مهاجرين کرد و ترک تشکيل مىدهند. بخشى از موسيقى شمال خراسان، موسيقى کوهپايهاى است. اين نوع موسيقى توأم با فرياد است. در کنار آن، موسيقى جلگه و دشت قرار دراد که ملايمتر و درونىتر است. موسيقى الله مزار، انارکي، دوقرسه، و هراى موسيقى اين نواحى است. هنرمندان موسيقى در اين مناطق، 1 - عاشقها و 2 - بخشىها و 3 - لوطىها هستند. عاشقها قديمىترين هنرمندان اين منطقهاند که نوازندگان سازهاى سورنا، دهل، کمانچه، قشمه و ديارهاند و از رقصندگان بزرگ شمال خراسانند. بخشىها نوازندگان دوتار، آوازخوان و داستانسرا بودهاند. در روايات عاميانه، "بخشی" فردى استثنايى است که خداوند به او موهبتى عطا فرموده است. لوطىها پيامرسانان جامعه خود بودهاند. وسيله آنها يک دايره بوده؛ ممکن بود آنها آهنگهاى رقص را بخوانند يا بنوازند.لوطىها در حکم روابط عمومى با پيامرسانان جامعه خود بودهاند. وسيله آنها تنها يک دايره بوده است. لوطىها نيز مانند عاشقها در قديم حق انتقاد داشتهاند. آنان دائما در سفر بودند و ناقلان اخبار و وقايع بهشمار مىآمدند. امروزه ديگر در شمال خراسان کمتر لوطى ديده مىشود و اين گروه تقريبا از بين رفته است.
داستان طاهر و زهره با دوتار و آواز استاد محمد حسین یگانه
استاد محمدرضا درویشی ، آهنگساز ، محقق و پژوهشگر موسیقی درباره
موسیقی خراسان می گوید : منطقه ای كه امروزه در نقشه فعلی ایران خراسان شمالی نامیده می شود ، تركیب قومی ویژه ای دارد كه اغلب ترك زبانها و كرد زبانها و تا حدودی فارسی زبانها در آن سكونت دارند ؛ این در حالی است كه قوچان در این منطقه دارای اهمیت فرهنگی بیشتری است و یك كانون به شمار می رود كه در آن اقوام ترك و كرد تركمن و فارس نیز زندگی می كنند ...