معرفی اساتید مکتب اصفهان - قسمت پنجم
در ایام قدیم نسلی از ساز سازان سنتی در ایران به وجود آمدند که در کارشان مهارت زیادی پیدا کردند و به مرحله استادی رسیدند. در همین زمان در خانواده ای هنرمند در جلفای اصفهان ، کودکی پا به عرصه وجود می گذارد که نام یحیی برایش انتخاب می کنند و بعدها شهرت زاید الوصفی کسب کرده به گونه ای که هر کس تاری داشته باشد ، حتی در دورترین روستاها آن را منسوب به یحیی می داند و افتخار می کند ، گویی تار با نام یحیی عجین شده و از هم جدا شدنی نیستند. او به علت نبوغ ذاتی ای که داشته به زیبایی کار استادان دیگر هم توجه خاصی پیدا می کند و شیفته کار استاد فرج الله ، استاد یگانه و بی نظیر می شود پا را از دایره کار پدر و عمویش فراتر می گذارد و اندازه و الگوی استاد فرج الله را اختیار می کندو با کمی تصرف توانسته به ساز تار ، زیبایی خاص و قابل توجهی بدهد و صدادهی آن را به اعلا درجه برساند که تا کنون هیچ سازنده ای نتوانسته به آن مقام برسد.

استاد یحیی نابغه هنر تار سازی ایران
اگر تار یحیی را در سطحی صاف قرار دهیم و تارهای دیگر استادان را کنار آن بگذاریم و دقیقا مشاهده کنیم ، خواهیم دید که تار یحیی از نظر زیبایی در بین تارها ، ممتاز است و همانند یک اسب عربی است که در میان سایر اسب ها از زیبایی چشمگیری برخوردار است. یحیی کاسه تار خود را فرم و شکل میداده و برای خالی کردن داخل کاسه از شاگردی که در سبک و خالی کردن داخل کاسه مهارت زیادی داشته استفاده می کرده است. به ظریف کاری ، داخل کاسه خود را انجام می داده که تاکنون کسی نتوانسته داخل کاسه را به این ظرافت بتراشد. بقیه کارها از قبیل ساختن دسته و سرپنجه و وصل دسته به کاسه و نصب فوفل و استخوان رو دسته و به عمل آوردن و تراش رو دسته و دسته مخصوص به خودش بوده است و صدا دهی تار را به اعلا درجه می رسانده است.

استاد یحیی به قزوین نیز رفت و از آنجا به تهران آمد و شاگردانی از جمله عباس صنعت و جعفر صنعت را تربیت کرد. آقا حسینقلی و میرزا عبدالله سالی یک بار نزد او میرفتند و تارهای ساخته او ار برای خود و شاگردانشان انتخاب میکردند.
تار نوازی استاد محمدرضا لطفی در آواز بیات اصفهان
تار یحیی به علت مرغوبیت ، خریداران فراوانی داشته است به طوریکه در سال ۱۳۱۲ قیمت تار یحیی ۴۰ تومان و تار سایر استادان ۱۴ تا ۱۵ تومان بود و تارهای معمولی ۳ تا ۵ تومان خریداری میشد. بدین لحاظ کار او را تقلید و به نام او می فروختند. بنابراین تصمیم می گیرد مهری بسازد و کارهایش را مهر کند. تا آن زمان کسی تار و سازها را مهر نمی زد. یحیی مهر بیضی شکل کوچکی میسازد و کلمه یحیی را روی آن حک می کند و به دورن کاسه بزرگ می زند. هر چند که این راه نیز نتوانست مانع تقلب دیگران شود و او مجبور شد مهر و تاریخ و محل ساخت ساز را ، در زیر سیمگیر ثبت نماید. ( از کتاب هنر ساز سازی - نوشته استاد حسین مسعود )
در این رابطه بخوانید :
